‘O happy day’

 

Oh-Happy-Day-Sign-2Starend keken we naar de klok. Het was al lang tijd geweest om de viering te starten. De vijf van ons schonken nog maar een kop koffie in. Hoewel het weer onstuimig was, hadden we goede hoop dat er nog een aantal mensen binnen zouden komen. Maar het bleef stil. ‘Zullen we anders het deze week niet door laten gaan’ opperde iemand. Met zo weinig mensen kun je het toch eigenlijk niet door laten gaan. Het bleef stil. Het voelde bij mij aan als het lot van een pionier in de kerk. Je hebt niets in handen en hoopt dat God met zijn Geest werkt.

Plots gaat de deurbel en Corrie, een Surinaamse dame op leeftijd komt binnen. Gelukkig, één ziel meer. ‘Laten we dan toch maar beginnen’, oppert Arjeh. Daar zaten we in een klein kringetje en stelden onszelf aan elkaar voor. ‘Als twee of drie in mijn Naam samen zijn, ben ik er bij’, herinnerde Corrie ons. Arjeh pakte zijn gitaar er bij en we begonnen samen te zingen; O happy day, you washed our sins away!

Ooit moet de kerk ook zo begonnen zijn. Een klein groepje mensen dat bij elkaar komt om God groot te maken. Tegen alle logica in zijn het dit soort groepjes mensen die het verschil maken in de wereld. Die willen leven onder het koningschap van Jezus. Dat is Palmpasen. Die middag was God daar met zijn Geest. In dat kleine kringetje van mensen. Voelbaar en tastbaar. Ik ging onder de indruk van Zijn grootheid weer naar huis.